Στυλ: ο όρος αυτός αντιπροσωπεύει μεγάλους χρονικά κύκλους καινοτομίας, τη συγκέντρωση των ερευνητικών προσπαθειών σχεδιασμού σε ένα συλλογικό κίνημα, έτσι ώστε οι μεμονωμένες προσπάθειες να είναι αμοιβαία συσχετιζόμενες, μέσα από διαδικασίες απόρριψης και προβολής στοιχείων. Στον αρχιτεκτονικό λόγο, η έννοια του στυλ αποτελεί ένα ιστορικό φαινόμενο που αντανακλάται στο μέλλον και δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με την εξωτερική εμφάνιση, ούτε να συγχέεται με επιφανειακές και βραχύβιες μόδες.
Epochal style: Είναι το κυρίαρχο στυλ μιας ιστορικής περιόδου, με βάση το οποίο ορίζονται και τα υπόλοιπα κινήματα που συνυπάρχουν την περίοδο αυτή.
Transitional style: Είναι το αρχιτεκτονικό κίνημα που μεσολαβεί μεταξύ 2 εποχικών στυλ και χαρακτηρίζεται από τη μικρή χρονική διάρκεια του και τη γρήγορη διαδοχή μορφών.
Subsidiary style: Είναι τα αρχιτεκτονικά κινήματα που εμφανίζονται σαν εξέλιξη, ακολουθία ενός εποχικού στυλ, μέσα από διαδικασίες εμπλουτισμού και τροποποιήσεων.
Parametricism : Είναι ένα νέο αρχιτεκτονικό κίνημα, που με τη χρήση νέων τεχνολογικών μέσων σχεδιασης, επιτρέπει την απόδοση μορφών δυναμικών, εύπλαστων και οργανικών. Απαιτώντας συγκεκριμένη τεχνογνωσία, ο παραμετρικός σχεδιασμός, βασίζεται στην παράθεση δεδομένων (πληροφορίας) και στις συσχετίσεις μεταξύ οντοτήτων, για να πετύχει ποικιλομορφία, πολυπλοκότητα και πρωτοτυπία στα αρχιτεκτονικά στοιχεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου