Βαρβάρα Τούρα

Στιλ: το ύφος, η τεχνοτροπία, ο ρυθμός, η μόδα, η καλαισθησία

Ντιζάιν: το σχέδιο, η κατασκευαστική τεχνική, ο σχεδιασμός, το πρότυπο-το μοντέλο σχεδίασης

Αισθητική: το κάλλος, η ομορφιά, η καλαισθησία, η αρμονία μεταξύ των στοιχείων

Μοντερνισμός: το κίνημα που θέλει να υπερβεί την παράδοση και να υιοθετήσει καινούργιες μορφές έκφρασης. Στηρίζεται ιδιαίτερα στην αρχή της λειτουργικότητας και απορρίπτει τα αναχρονιστικά διακοσμητικά στοιχεία στις όψεις των κτιρίων .Κύρια χαρακτηριστικά του είναι τα μεγάλα και συνεχή ανοίγματα καθώς και η επίπεδη στέγη(δώμα).

Μεταμοντερνισμός: το κίνημα που αντιδρά στις φόρμες του μοντερνισμού και χρησιμοποιεί ποικιλία παραδοσιακών στοιχείων σε πρωτότυπες συνθέσεις. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα κίνημα που αναμιγνύει πληθώρα διαφορετικών στοιχείων και ακολουθεί αδιάκοπα τις εκάστοτε τάσεις χωρίς σταθερά σημεία αναφοράς.

Αποδόμηση: χρησιμοποιείται ως δάνειο από το χώρο της φιλοσοφίας(για τη φιλοσοφία η αποδόμηση είναι μία θεωρία και μία μέθοδος λογοτεχνικής κριτικής που ανέπτυξε ο Ντεριντά). Στην αρχιτεκτονική χρησιμοποιείται για να δείξει πως ένα κτίριο δεν έχει μια σταθερή σημασία, ανεξάρτητη του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο εντάσσεται. Αντίθετα η σημασία του κτιρίου μεταβάλλεται ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο εντάσσεται και τη σχέση του με τα γειτονικά κτίρια.

Ιστορισμός: το ρεύμα σύμφωνα με το οποίο η αρχιτεκτονική ερευνάται σε συνάρτηση με την ιστορική πραγματικότητα στην οποία δημιουργείται και αντιμετωπίζεται σε σχέση με την εξέλιξη της πραγματικότητας

Μινιμαλισμός: το κίνημα που υποστηρίζει την ανάγκη οικονομίας στη χρήση εκφραστικών μέσων π.χ. στα χρώματα, στη διακόσμηση κτλ. Γενικότερα είναι ένα κίνημα που στηρίζεται στην απλότητα και αναζητά μόνο τα ουσιώδη χαρακτηριστικά ενός χώρου, ενός αντικειμένου κτλ.

Παράμετρος: στην αρχιτεκτονική χρησιμοποιείται ως μία μεταβλητή η οποία εισάγεται σε ένα ηλεκτρονικό σχεδιαστικό πρόγραμμα, ώστε οι πιθανές τιμές της να ανταποκρίνονται σε διαφορετικές κατόψεις και μορφές κτιρίων. Γενικά είναι ένα στοιχείο το οποίο καθορίζει τις διαστάσεις ενός κτιρίου και τις αναλογίες που υπάρχουν ανάμεσα στους διάφορους χώρους του κτιρίου αλλά συχνά καθορίζει και τη διάταξη των χώρων σε ένα κτίριο(εξαρτάται από το είδος της παραμέτρου και από τα στοιχεία που έδωσε ο χρήστης στο πρόγραμμα)

Συμμετρία: η διάταξη των μερών ενός αντικειμένου, ενός χώρου με τέτοιο τρόπο ώστε να αντιστοιχεί το καθένα στο ομόλογο του με σχέση ισότητας(ως προς το μήκος, το πλάτος, το ύψος). Π.χ. το παράθυρο της πάνω σειράς να βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το παράθυρο της κάτω σειράς.

Αναλογία: η αντιστοιχία που υπάρχει ανάμεσα στα μέρη ενός αντικειμένου ή ενός χώρου, σταθερές δηλαδή σχέσεις ισότητας ή και ανισότητας. π.χ. αναλογία στις διαστάσεις

Σύνθεση: η τοποθέτηση στοιχείων σε συσχετισμό μεταξύ τους, έτσι ώστε το αντικείμενο ή το σύνολο που δημιουργείται να ξεπερνά τη σημασία, την αισθητική και τη λειτουργικότητα των επιμέρους στοιχείων.

Χώρος: το τμήμα από το οποίο αποτελείται ένα κτίσμα π.χ. η χώροι μιας κατοικίας(έχει συνώνυμο το δωμάτιο), η έκταση που μπορεί να γίνει αισθητή μέσα από τις 3 διαστάσεις της(μήκος, πλάτος, ύψος)π.χ. ο χώρος γύρω από το σπίτι, το κτίσμα που προορίζεται για συγκεκριμένη δραστηριότητα π.χ. ο θεατρικός χώρος.