Βεατρίκη Δασκαλάκου

David Le Breton

Το σώμα: οι χρήσεις και οι αντιπροσωπεύσεις του στον νεωτερισμό.

Ο Le Breton μέσα από το κείμενο αυτό εξετάζει το σώμα, ποιες είναι οι χρήσεις και οι αντιπροσωπεύσεις του στο νεωτερισμό.

Αναλύει μέσα από παραδείγματα την εξέλιξή του μέσα στο χώρο και στο χρόνο σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας.

Εξετάζει τη θέση των ορίων του και την ελευθερία του. Έτσι το σώμα λαμβάνει διάφορες μορφές και παίζει σημαντικό ρόλο. Γίνεται σημείο αναφοράς του κόσμου.

Η εφεύρεση του λόγου κάνει το άτομο να ξεχωρίσει από τους άλλους, από τη φύση, από τον κόσμο.

Διακρίνεται μεταξύ της ψυχής και του σώματος και αποκτά αξία. Γίνεται όργανο της γνώσης της σύγχρονης ιατρικής. Είναι ο ιδιοκτήτης της προσωπικότητάς του, ενώ το σώμα του αποτελεί μέρος της κοινωνίας.

Ο David Le Breton μιλά για το σώμα σαν να είναι μία «ήπειρος», όπου μέσα από τις σύγχρονες τεχνικές και χρήσεις που παίρνει μπορεί να επεκτείνει τις δυνατότητές του και τις αντιλήψεις του.

Πιστεύει όμως, ότι η ανάπτυξη της πόλης έχει μια σημαντική συνέπεια πέρα από τις κοινωνικές χρήσεις και τις αντιπροσωπεύσεις. Η κοινωνικοποίηση των πόλεων επιβάλλει τους κανόνες της.

Το σχέδιο των πόλεων και των δημόσιων χώρων προκαλεί μία αξιοπρόσεχτη μείωση της ικανότητας των αισθήσεων να γίνει κατανοητός ο κόσμος αυτός που μας περιβάλλει, περιορίζοντας τις αντιλήψεις και τις εκτιμήσεις μας.

Patrick Schumacher – Kas Oosterhuis – Manuel De Landa

Οι 3 αυτοί σύγχρονοι αρχιτέκτονες εξετάζουν κοινά ζητήματα. Ο καθένας δίνει το δικό του ορισμό για ένα νέο κίνημα στην αρχιτεκτονική, για ένα νέο τρόπο σχεδιασμού και μία καινούρια αντίληψη.

Ο Kas Oosterhuis αναπτύσσει την έννοια της μαζικής διαφοροποίησης. Ο PatrickSchumasher μιλά για Παραμετρικότητα ενώ ο Manuel De Landa αναφέρεται σε έννοιες που έχουν να κάνουν με τη μεταβλητότητα την ετερογένεια και τη διαφορετικότητα.

Διαπιστώνουμε, ότι σε κάθε περίπτωση επισημαίνεται η ανάγκη για μετάβαση προς ένα διαφορετικό τρόπο θεώρησης των πραγμάτων.

Ο Patrick Schumacher πιστεύει ότι ο Παραμετρισμός αποτελεί μία απάντηση στην κρίση του μοντερνισμού. Και αναφέρεται στον Παραμετρισμό ως ένα νέο στυλ το οποίο θα επικρατήσει τον 21^ο αιώνα.

Ο Manuel De Landa αναφέρεται στα υλικά που χρησιμοποιούνται σ’ αυτή τη νέα τάση της αρχιτεκτονικής. Πραγματεύεται με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των υλικών και τις ιδιότητές τους.

Εξετάζει το ζήτημα της μετάβασης από την εμπειρική γνώση των ιδιοτήτων των υλικών στην διερεύνησή τους , τη δομή τους και τη μελέτη της πολυπλοκότητας της συμπεριφοράς τους.

Αναφέρεται στις έννοιες της ομοιογένειας και ετερογένειας των υλικών και των ιδιοτήτων τους.

Ο Kas Oosterhuis αναπτύσσει την έννοια της μαζικής διαφοροποίησης. Πρόκειται για μία έννοια που αντιτίθεται τελείως στη λογική της μαζικής παραγωγής και τυποποίησης.

Ο σχεδιασμός δηλαδή, ξεκινά από τα ίδια τα υλικά που επιλέγουμε και από τα οποία προκύπτουν μοναδικά στοιχεία που μπορούν να τοποθετηθούν σε μία συγκεκριμένη θέση το καθένα δηλαδή, είναι μοναδικά.

Είναι μία διαδικασία που στηρίζεται σε ψηφιακές τεχνικές. Προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα της ποικιλομορφίας και της πολυπλοκότητας στο σχεδιασμό. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ανάγκη του ανθρώπου για διαφοροποίηση και μοναδικότητα.

Έτσι κάθε αρχιτεκτονικό ή σχεδιαστικό έργο είναι ένα σύνολο από σημεία που ελέγχουν ‘’Point Cloud”. Υπάρχει δηλαδή ένα νέο είδος κτηρίου που βασίζεται σ’ ένα σύνολο σημείων , όπου το καθένα από αυτά ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες.